Vakantie

De vakantie is begonnen. De komende tijd mag ik me op mijn werk niet met bitjes en bytejes bezighouden, dat is toch ook wat? Ik vond de avonden en de weekenden al zo belachelijk lang duren, nu ben ik er de komende vier weken zelfs niet eens welkom meer! Hoe ga ik die vier weken doorkomen? Ik heb geen idee. Ik denk dat ik op mijn balkon of dakterras ga zitten, niets uit ga vreten en hopen dat die vier weken snel voorbij zullen zijn.

Whheeeeelllll !!! Maar natuurlijk ga ik van de vakantie genieten! Ik heb het op de weblog zo nu en dan al door laten schemeren en nu is de tijd eindelijk gekomen. Ik ga naar het meest originele en het misschien wel grootste Reggae Festival ter wereld: Reggae Sunsplash in Jamaica! Ik zou vorig jaar al naar Jamaica zijn gegaan en ik ben echt ontzettend blij dat ik dat jaar geskipped heb. Want begin december 2005 verschijnen de eerste berichten op internet dat Reggae Sunsplash – na een onderbreking van maar liefst 9 jaar – vanaf 2006 weer gehouden zal worden. Wie, wat, waar en wanneer zijn op dat moment nog niet bekend. Even later verschijnt in de Jamaica Observer dat Freddie McGregor – "Artiste Ambassador" van Reggae Sunsplash – de eerste artiest is die een contract tekent voor het vernieuwde festival. Goed nieuws, maar helaas nog geen reden om te boeken. Inmiddels wordt ook bekend dat het gehouden zal worden in het Independence Weekend van Jamaica (5 en 6 augustus) in Richmond Estate, Priory, St. Ann, nabij Ocho Rios. Bijna dagelijks speur ik het internet af voor meer informatie over Reggae Sunsplash totdat ik bij Reggae France uitkom, waar de line-up van artiesten – die tot dan toe ook een contract hebben getekend – gepubliceerd wordt. Duidelijker kan het voor mij niet meer en ga de reis boeken.

Reggae Sunsplash werd voor het eerst gehouden in 1978 in het Jarrett Park in Montego Bay. Het hoofdoptreden was het optreden van wijlen Jacob Miller en de Inner Circle band. Reggae Sunsplash werd niet alleen in Jamaica gehouden maar het toerde ook de hele wereld rond. Met name in Japan was het festival erg populair. Reggae Sunsplash werd voor het laatst in 1997 in Ocho Rios gehouden.

Aanstaande donderdag 27 juli vertrek ik naar Jamaica en ik ben 11 augustus weer terug. Ik verblijf in Ocho Rios waar ik in 2001 ook ben geweest. Toen zat ik in Renaissance Jamaica Grande (dat hotel is een aanrader en het heet nu Sunset Jamaica Grande; het is overgenomen) en dit jaar verblijf ik in ClubHotel RIU Ocho Rios. Uitstapjes die je vanaf hier kan doen zijn onder andere: een bezoek aan het mausoleum van Bob Marley in Nine Miles, de waterval Dunn’s River Falls bewandelen, raften op de Rio Grande, het overdekte winkelcentrum Island Village bezoeken waar o.a. ook het reggaemuseum Reggae Explosion is gevestigd, Coyaba Garden (tuin, museum over de geschiedenis van Jamaica en Ark Recording Studio), Green Grotto Caves (grotten), bezoek aan de Blue Lagoon (i.c.m. Rio Grande) en zwemmen met dolfijnen in Dolphin Cove. Genoeg te doen dus en ik verheug me er enorm op.

Terug naar de essentie van het verhaal. Als ik eenmaal over Jah Muzik of Jamaica begin, dan ben ik niet meer te stoppen. Nee? Nooit opgevallen? 😉 De vakantieperiode is begonnen en zo ook voor de weblog. Uiterlijk maandag 21 augustus zal de weblog weer dagelijks geupdate worden, misschien wel eerder. Met informatie zoals u dat gewend bent. Als aanvulling is het misschien wel leuk om – naast de allernieuwste nieuwtjes – ook reisverhalen op de weblog te publiceren. Over hoe Reggae Sunsplash bijvoorbeeld is geweest en in wat voor typisch Jamaicaanse situaties je terecht komt als je er naartoe gaat. Ik ga er nu voor de derde keer naar toe, ik weet hoe de gemiddelde Jamaicaan in elkaar steekt, en toch kan ik nu al vertellen dat ik dingen mee ga maken waarvan ik zeg… Enfin, dat leest u op de weblog dan wel!

Vindt u het leuk om reisverhalen op de weblog te lezen? Maak dan gebruik van de nieuwe poll in de rechterkolom van de weblog. Die stond gisteren ook al op de weblog maar die werkte weer eens niet. Altijd handig die "widgets" van web-log.nl waar ze geen support op verlenen. Maar goed, ik heb hem aan de praat gekregen dus u kunt er vanaf heden naar hartelust op los stemmen.

Tenslotte wil ik iedereen een fantastisch Reggae Sundance wensen! De line-up is grandioos, de locatie is gezellig, het weer zal zoals de afgelopen jaren – afgezien van hier en daar een spatje regen – ook goed zijn, wat wil je nog meer? Ik zal mijn rust na de vakantie hard nodig hebben (ik kom de 11e terug en RSD wordt op 12 en 13 augustus gehouden) maar toch denk ik er een beetje aan om er zondag naartoe te gaan. Het meest baal ik ervan dat ik Anthony B op zaterdag moet missen. Maar gelukkig treedt hij op 29 augustus ook op in Paradiso Amsterdam. Guess who’s going to Paradiso? 😉 Persoonlijke headliner voor zondag is Don Carlos. Wat een heerlijke muziek! En dan die sfeer op het festival, eigenlijk staat het me niet netjes om er niet naartoe te gaan. Nazomeren kan sowieso nog op Rastaplas, waar dit jaar voor het eerst de uitreiking van de eerste Nederlandse Reggae Awards plaats zullen vinden. En dan niet te vergeten HoveLive (Antwerpen / België) dat begin september gehouden wordt met niemand minder dan Prince Malachi en maar liefst Ky-Mani Marley in de line-up!

Ik wens iedereen een hele fijne vakantie toe! Maak er iets leuks van, geniet ervan en tot uiterlijk 21 augustus.
_

Cyaan seh mi never did a warn yuh…
Oh Lord mi tell yuh…

Whoo-ohhh-whooo-ooo…
_

Two 77 Splash 2006

Hoewel het bij de lancering van Two 77 Splash al de bedoeling was, is het festival dit jaar een open-air festival geworden. De indoor edities waren ook niet slecht, afgezien van de omzwervingen in Paradiso, Nighttown, etc. Hoe dan ook: in de RAI en de Heineken Music Hall kon het festival prima gehouden worden. Maar buiten is toch altijd een stuk gezelliger.

Ruimschoots op tijd gaan we naar binnen als de hekken opengaan. Het kaartje werd niet afgescheurd maar ingescand. Het afscheurstrookje zit nog steeds aan de ticket. Mijn moeder is vorige week gevallen en heeft daardoor een bult op haar knie die minstens zo groot is als een ei. Lang staan gaat daardoor niet, dus nam ze een stoeltje mee. Het stoeltje mocht niet mee naar binnen, wel mocht ze op de “minder-validen” plek zitten. Zo een apart podiumpje als je bij Reggae Sundance ook hebt. Van de flesjes die je mee naar binnen nam moest de dop er af. De security heeft groot gelijk dat ze dit beleid uit veiligheidsoogpunt voeren. Vooral de dopjes kunnen blijvend letsel toebrengen.

De eerste indrukken van het terrein op dit rustige tijdstip zijn dat het een gezellige plek is en alles is goed ingedeeld. Het terrein is lekker groot en alles is in ruime mate aanwezig zoals WC’s, zitplaatsen, enzovoorts. De muntjes konden worden gepind, dat is altijd wel handig. Er stonden wel minder kraampjes dan verwacht.

De announcer van het festival is net als vorig jaar Sista Donnalee van soundsystem Empress Sound. Je kon zien dat sommige artiesten er blij mee waren hoe zij ze aan- en afkondigden. Ze deed het dan ook erg goed vond ik. En dan met name omdat ze met slechts een paar zinnen upliftment bij het publiek (en dus ook bij sommige artiesten) teweeg kon brengen. Keep it up sista!

De eerste artiest is Tiken Jah Fakoly. Ik had hem eind vorig jaar op TV gezien . Hij trad op tijdens het United against Malaria concert waarbij veel Afrikaanse muziek te beluisteren was. Ik was wat later ingeschakeld en voor zover ik heb gezien was hij de enige reggae-artiest van het evenement. Op TV vond ik hem erg goed, dus nu kon ik hem ook live zien. Tiken Jah Fakoly komt net als Alpha Blondy uit de Ivoorkust. Geen wonder dus dat er een aantal Franstalige nummers te beluisteren waren. Het was qua publiek lekker rustig, het had van mij de hele dag zo mogen blijven. Ik vond het optreden erg goed, reggae zoals reggae moet klinken en lekker dansbaar.

Het tweede optreden was die van Ziggi. Geroemd met vele awards en veel positieve publiciteit. Waar iets te beleven valt is Ziggi ook. Op 5 mei speelde hij in het Oosterpark met een tape (CD), maar nu speelde hij met een live-band. En dat zou hij blijven moeten doen vind ik. Het komt het geluid en de sfeer van een optreden absoluut ten goede. De leden van de band waren afkomstig uit Suriname, St. Maarten en St. Eustatius waar Ziggi zelf ook vandaan komt. Naast de live muziek was de DJ af en toe ook te horen, maar dat kon de kop niet kosten. Het was een stuk drukker dan bij het optreden van Tiken Jah Fakoly en Ziggi had het publiek duidelijk op zijn hand. Als er gezwaaid moest worden dan werd er gezwaaid, als de microfoon in het publiek gehouden werd, dan werd er uit volle borst meegezongen. Dancehall en reggae wisselden elkaar gelijkmatig af. Ik had op meer reggae gehoopt, met name omdat er nog artiesten in de line-up stonden die echt alleen maar dancehall spelen. Desondanks vond ik Ziggi een verrassend goed optreden geven. Er werden veel goodies (CD’s en singels) het publiek ingegooid, maar zulke lange armen had ik niet. Het hele festival heb ik mij niet in de buurt van het podium begeven. Mij te benauwd en te warm qua publiek en het mooie weer.

Het optreden van I Wayne werd vooraf gegaan aan optredens van een drietal artiesten. Daarvan was de eerste I Will. Hij gaf een goed optreden, het had van mij wel langer mogen duren. Gewoon goede reggae! De tweede artiest was Harmony. Ik vond hem iets minder goed dan I Will maar ook hij speelde lekkere strakke roots. De derde artiest was Fire Star. Na een heerlijk vals gezongen intro begon hij zijn optreden. Niet alleen het intro was vals gezongen, de rest klonk ook niet altijd even zuiver. Ook gooide hij een microfoon om. Wat mij betreft mag hij de “Poedelprijs Two 77 Splash 2006” in ontvangst gaan nemen.

En dan I Wayne zelf natuurlijk. Een tijdje terug was ik bij Pico Records en kocht er een CD. “Heb je de CD van I Wayne al? Lava Ground, goede CD, goede artiest.” Toch altijd fijn als je platenboer verstand heeft van de muziek die hij verkoopt en dus weet wat hot is en wat niet. Na het beluisteren van de CD besloot ik hem niet te kopen. Niet echt mijn smaak. Er zaten wel wat leuke nummers tussen, maar dat was het. Van het optreden had ik hoge verwachtingen. Zou I Wayne me met dit optreden over de streep kunnen trekken om terug te gaan naar Pico? Helaas is het hem niet gelukt. Misschien was hij een beetje door Fire Star aangestoken, ik weet het niet, maar ook hier klonk niet alles even zuiver. Daarnaast vond ik dat er te veel nummers gespeeld werden waar geen up-tempo in zat. Het publiek stond erbij en keek ernaar zeg maar. Afgezien van bijvoorbeeld “Lava Ground” en "Can’t Satisfy Her", dat leuke muziek blijft.

Op Two 77 Splash was een statiegeldsysteem ingevoerd. Bij het inleveren van 5 lege bekers kreeg je er een muntje voor terug. Geen erg handig aantal. De lege bekers verdwenen over het algemeen dan ook in tassen om op een veelvoud van 5 uit te komen. Met als nadeel dat die tas dan zo heerlijk naar bier gaat ruiken. Volgend jaar zouden ze ook een statiegeldsysteem in moeten voeren voor lege etensbakjes. De tafels bij de zitplaatsen waren er zo nu en dan mee overladen. Aan de andere kant begrijp ik best dat sommige mensen het nogal zware, lege etensbakje niet naar de prullenbak willen sjouwen met dat warme weer.

Op het festivalterrein werd het drukker en drukker. Er moest wel een artiest van wereldformaat op de line-up staan, dat kon niet anders. En jawel, Ziggy Marley stond als volgende artiest in de running order aangekondigd. Wat moet je zeggen van een artiest als Ziggy Marley? In ieder geval dat hij duidelijk zijn eigen koers vaart. Dat komt ook sterk naar voren op “Love Is My Religion”, de nieuwste CD van Ziggy Marley. De ongeveer 5 eerste nummers waren nogal rustige nummers. Met Afrikaanse invloeden en invloeden van andere soorten muziek. Waarbij reggae altijd in de schaduw van de muziek meespeelde. Strakke band, goede muziek, mooie stem. Daar kun je helemaal niets van zeggen. “Forever Loving Jah” was de enige Bob Marley cover die hij speelde. Ook het geweldige “Justice” kwam voorbij. Over het algemeen werd er niet veel gedanst op de muziek van Ziggy Marley. De muziek nodigde dat ook niet echt uit. Toen Ziggy aan het einde van het optreden het podium had verlaten, zong Sista Donnalee nog een regeltje mee met “Love Is My Religion”. Altijd leuk dat soort korte momenten die je dan opvallen.

Op de dijk achter het podium (buiten het terrein) werd het overigens ook steeds drukker. Mensen die gratis en voor niets van Two 77 Splash genoten door op die dijk te gaan zitten, meestal gepakt met een tas vol spullen zoals een handdoek om op te zitten, wat te drinken en wat te eten. Het podium was vanaf de dijk niet zichtbaar en ze zaten achter de boxen wat geen geweldig geluid geeft. Maar ik geef ze gezien de entreeprijs geen ongelijk. Aan de deur werd er zelfs nog € 5,00 bovenop gedaan in tegenstelling tot de voorverkoop.

Elephant Man heb ik onlangs nog in de Melkweg gezien. Ik ben geen dancehall fan, maar omdat ik nog nooit gehoord had dat er een optreden van Elephant Man in Nederland gehouden werd, moest ik er op zijn minst een keertje naartoe. Daar heb ik ook iets over geschreven op de weblog. Onlangs kreeg ik nog een URL wijziging van Reggae France door, die het optreden op film opgenomen hadden. Maar goed, mijn muziek is het dus niet, maar man, man, man; wat kan die vent het dak eraf halen zeg! En dat flikte hij ook nu weer. Nog wel tijdens een open-air festival, dus moet je nagaan. The Energy God aan het werk met dat warme weer. In het begin sprong het publiek nog wel met hem mee, maar later werd dat vanwege de temperaturen al gauw minder. “Onzin!” voor een entertainer als Elephant Man en daarom vroeg hij het publiek: “Are you afraid of the sun?“ En ja hoor, daar ging het publiek weer. Dansjes als signal the plane, over you head, thunder clap, etc. ontbraken natuurlijk ook bij dit optreden niet. In de Melkweg liet hij zich in het publiek vallen, nu zei hij het publiek in te gaan maar dat deed hij toch maar niet. Was ook lastig met die hekken en toestanden, maar anders had ie het zeker gedaan. Maar fratsen als op een hoge box gaan staan kon hij toch niet laten. En ook werd er met water gegooid. Op een gegeven moment mochten wat kinderen op het podium dansen. Niet veel later nodigde Elephant Man een ouder meisje uit om te komen "dansen". Ik vond het er nog rustig aan toe gaan, in de Melkweg ging het er vele malen ruiger aan toe. Opvallend was dat hij dit keer naast alle dancehall muziek ook “One Love” heeft gezongen. Hij beëindigde het optreden met “We Are The World”.

Gezien de drukte op het festival nu, blijken sommige dingen toch tegen te vallen. Zo waren er weinig plekken met schaduw en ook viel het aantal zitplaatsen tegen. Bij het drinkwater sijpelde het water uit de kraan wat (onnodig) drukte veroorzaakte. Mensen wilden zich bij het drinkwater opfrissen en flesjes vullen die op het terrein waren gekocht. Vandaar dat die dop er bij de entree ook af moest, dan kon je je eigen flesje niet vullen. Ook werden er klapstoeltjes verkocht. De doekoe op de festivalmarkt heeft meer prioriteit dan iemand die nogal last heeft van zijn knie. Commentaar geven is ozo makkelijk, ik weet het. Maar ik wilde het toch even kwijt.

Tijdens de intro van het optreden van Damian Marley werden diverse instrumentale nummers van Bob Marley gespeeld, waarvan Jammin het langste duurde. Het optreden begon met het erg mooie “Confrontation” wat ook het eerste nummer op de “Welcome To Jamrock” CD is. Terwijl in Paradiso door het publiek onlangs vlekkeloos op het juiste moment ingesprongen werd op de lyrics “new wave, new craze” dat afkomstig is van Bob Marley’s “Punky Reggae Party”, sprong het publiek ditmaal op het verkeerde moment in. Al snel wist Damian Marley dat te herstellen. Ook Move! blijft een geweldige meezinger als de muziek een “calm-down” krijgt en verder gaat met het “Exodus” refrein. De met een afbeelding van Che Guevara op zijn rug optredende Damian Marley geeft het publiek ook de mogelijkheid om mee te zingen met het mooie “Road To Zion”. Voor de acapella-rap die hij zingt krijgt hij groot applaus. En terecht. Gelukkig speelde hij ook “There For You”, ik vind het een van de mooiste nummers op de Welcome To Jamrock CD. Covers van Bob Marley die gespeeld werden zijn War en Could You Be Loved. Aan het einde van het optreden wordt er rustige muziek gespeeld. De woorden “Jamaica, Jamaica” die aan het einde van de rustige muziek worden gezongen, maken duidelijk dat hij ook dit optreden met het nummer Welcome To Jamrock gaat beëindigen. Damian Marley zelf natuurlijk, maar ook de strakke band, de goede muziek, de vlaggenzwaaier, de zangeressen die soms een geweldige dansshow weggaven. Alles bij elkaar kan ik zeggen dat Damian Marley naast Fire Star op het podium mag staan, maar dan wel om de award “Beste optreden Two 77 Splash 2006” in ontvangst te mogen nemen.

De afsluiter van het festival was Sean Paul. Ik kan er kort over zijn omdat het mijn muziek niet is. Vorig jaar heb ik een optreden van hem gezien op Reggae Sundance. Van zijn optreden maakt hij absoluut een show, dat staat vast. Maar nu vond ik het voldoende om op een van de zitplaatsen naar het optreden te luisteren, waarbij het me opviel dat hij twee reggae nummers speelde.

Two 77 Splash moet absoluut een open-air festival blijven. Gezien het feit dat er meer dan tienduizend mensen werden verwacht en er ongeveer negenduizend mensen zijn geweest, is het terrein op de Westergasfabriek een nogal krap jasje. Ik had er niet aan moeten denken dat er nog duizend mensen of meer extra zouden zijn geweest. De lokatie waar Two 77 Splash werd gehouden is de afgelopen jaren toch al redelijk wisselend geweest, dus een change voor volgend jaar zou wat mij betreft best mogen. Ook zouden de faciliteiten beter op het aantal bezoekers afgestemd kunnen worden. En ja, iets minder dancehall artiesten in de line-up mag ook wel.

Desondanks heb ik een erg leuke dag gehad. Ik kan niet anders zeggen. Het weer was goed, iedereen liep er gezellig bij, de sfeer was prima. Ik had het niet willen missen.

Two 77 Splash op andere websites:

Uprising
Robbie Roots
Cargawar
State Magazine (nieuwste link!)
Sentimento
Festival Info
De Telegraaf

FunX
FunX interview 1
FunX interview 2

Ook een link over Two 77 Splash op het internet gezien?
Mail de link en hij wordt aan dit bericht toegevoegd.

Website Shashamane Sound weer online!

De website van soundsystem Shashamane Sound is weer online! Toch begrijp je niet dat het corrigeren van een onjuist verstuurde factuur – wat een administratieve handeling is – ook een technische consequentie moet hebben. Het tijdelijk uit de lucht halen van de website dus. Maar hoe dan ook: de website is weer online!

Hierboven ziet u soundsystem Back-A-Wall aan het werk tijdens het gastoptreden van afgelopen zondag op het Kwakoe Zomer Festival. Als u het heeft gemist, zet dan zaterdag 5 augustus in uw agenda. Want dan zullen Shashamane Sound en Back-A-Wall elkaar opnieuw de hele dag afwisselen met muziek en optredens van DJ’s.

Meer foto’s van het gastoptreden zijn te vinden op de websites van de soundsystems.

Aan de straat kun je niet ontsnappen

Damian Marley houdt de reggae-traditie van zijn illustere vader met succes in ere. Tegelijk experimenteert Bobs jongste zoon ook naar hartelust met andere genres; tenslotte is alle muziek één. Zondag is hij een van de publiekstrekkers op het Amsterdamse festival Two 7’s Splash.

Twaalf kinderen had Bob Marley (waarvan vier met echtgenote Rita) en bijna allemaal doen ze wel wat in de muziek. Ziggy kende bijvoorbeeld een aardige solocarrière, Stephen doet het goed als producer en Cedella en Sharon zingen mee in de groep Melody Makers. Dan heeft de familie ook nog eens een eigen studio en twee platenlabels. Jongste zoon Damian (1978), gevolg van een affaire met schoonheidskoningin Cindy Breakspear, is momenteel de meest succesvolle Marley-telg. Hij scoorde eerder dit jaar een flinke underground-hit met Welcome to Jamrock, van zijn gelijknamige derde album.

Een carrière in de muziek was gezien de familietraditie logisch, maar toch ook weer niet volkomen vanzelfsprekend. ,,Het was zeker geen must, mijn moeder zou me ongetwijfeld gesteund hebben als ik iets anders was gaan doen", vertelt Damian Marley, daags na een optreden in het Amsterdamse Paradiso. ,,Op school was ik bijvoorbeeld erg goed in technisch tekenen, dat leek me destijds ook wel wat. Er komt genoeg op mijn pad dat me interesseert, veel meer dan alleen maar muziek. Ach, het kan nog altijd, mijn leven is nog lang niet voorbij."

Door voorlopig toch voor de muziek te kiezen, roept hij natuurlijk vanzelf associaties op met zijn legendarische vader. Die stierf toen hij nog maar twee jaar oud was, maar is volgens de zanger altijd ‘in spirit’ dichtbij. Is de erfenis soms niet ook een beetje een last? Marley vindt van niet: ,,Als je erover nadenkt, kun je je vast ergere problemen voorstellen dan de zoon van Bob Marley zijn." Street music In Welcome to Jamrock schetst hij een grimmig beeld van het geweld en de armoede in de getto’s van zijn Jamaicaanse vaderland. "De bedoeling van het nummer was om een stem te geven aan de stemlozen, want er is nu niemand die voor hen spreekt. Vaak zien mensen alleen de mooie, toeristische kant van het eiland, maar er is ook een ander verhaal", aldus Marley, die zijn muziek graag als ‘street music’ omschrijft.

Dat roept natuurlijk de vraag op in hoeverre hij zelf, zoon van een superster en een topmodel, bekend is met dat rauwe leven van de straat. Volgens Marley is dat in Jamaica nooit ver weg. "Het is maar een klein land, dus hoe ver uptown in Kingston je ook gaat wonen, je weet altijd wel wat er speelt. Er valt niet aan te ontsnappen: Jamaicaanse cultuur is straatcultuur. Bovendien was mijn stiefvader een topadvocaat, dus ik werd in mijn jeugd bepaald niet afgeschermd voor de realiteit van de harde misdaad in mijn land."

Niet dat het hele album over sociale problemen gaat; Damian zingt namelijk net zo makkelijk een vrolijk liefdesliedje of een religieus Rastafari-nummer. Ook wat muziek betreft kent hij geen grenzen. Hiphop, R&B, dancehall en soul, het komt allemaal voorbij. ,,Muziek is van nature verenigd, het zijn mensen die zonodig classificaties moeten maken", legt hij uit. ,,Muziek is muziek, en alle stijlen beïnvloeden alle andere. De vraag is niet hoe je daar een eenheid van maakt, de vraag is waarom we ze als gescheiden willen zien. Maar ik ben daar eigenlijk alleen maar tijdens interviews mee bezig, want iedereen vraagt er altijd naar. Als ik muziek aan het maken ben, denk ik er heus niet over na."

Two 7’s Splash, 16 juli in het Westerpark in Amsterdam. Met verder o.a. Sean Paul, Ziggy Marley en Elephant Man.

Bron: SP!TS

Aanstaande zondag: Two 77 Splash

Aanstaande zondag is het zover. Dan wordt voor de 11e keer het Two 77 Splash festival gehouden. Pas de elfde keer gaat het lukken wat men de eerste keer al had willen doen: Two 77 Splash wordt een open-air festival. Op Cultuurpark Westergasfabriek Amsterdam om precies te zijn. Het festival heeft zijn naam te danken aan het feit dat het voor de eerste keer op de zevende dag van de zevende maand werd gehouden. De naam werd afgeleid van "Two 77’s Clash" van Culture featuring Joseph Hilll. De weersverwachtingen op het moment van schrijven zijn gelukkig goed. Voor zondag 16 juli wordt een neerslagkans van 10% gegeven, het percentage zonneschijn is 70%. En dan de temperatuur natuurlijk: ongeveer 25 graden. Aan het weer zal het – voor zover nu bekend – in ieder geval niet liggen.

De festivalmarkt is uiteraard ook weer van de partij. Die zal – gezien het terrein – waarschijnlijk groter zijn dan voorheen. Waarbij er niet alleen drinken en eten te halen zal zijn; de typische reggaekramen staan er ook. Daarbij kun je denken aan de verkoop van CD’s, armbandjes, sleutelhangers, DVD’s, stickers en vlaggen. Te kust en te keur dus. Ook is er aan de kinderen gedacht. Iedereen onder de 1.10m mag gratis naar binnen en er is speciaal een kinderhoek ingericht.

Nieuw aan deze editie is een statiegeld-systeem. Dat is absoluut terecht want vaak wordt het een enorme puinhoop van met name lege bekertjes op een festivalterrein. Om dit te voorkomen heeft men de regel ingevoerd dat de bezoeker bij het inleveren van 5 lege bekers een muntje krijgt.

De line-up was al een tijd bekend, sinds kort zijn de tijden aan de line-up toegevoegd. Mocht u ze nog niet hebben gezien op de officiële website, dan ziet u ze ook hier:

11:00 uur  DJ’s
12:15 uur  Tiken Jah Fakoly
13:05 uur  DJ’s
13:35 uur  Ziggi
14:25 uur  DJ’s
14:55 uur  I Wayne
15:55 uur  DJ’s
16:25 uur  Ziggy Marley
17:25 uur  DJ’s
17:55 uur  Elephant Man
19:05 uur  DJ’s
19:35 uur  Damian Marley
20:45 uur  DJ’s
21:15 uur  Sean Paul
22:25 uur  Transdubmassiv
23:00 uur  Einde

De deuren gaan dus om 11:00 uur open!

Tekort aan cement staat Reggae Sunsplash niet in de weg

Tijdens de opbouw van het vernieuwde Reggae Sunsplash festival heeft de organisatie drie keer serieus zonder cement gezeten. Op de uitgekozen locatie Richmond Estate was voorheen niets anders dan gras, bomen en strand te vinden. Dankzij de bewoners van Lewis en Priory kan Reggae Sunsplash de deadline gewoon halen. Telkens weer wisten de bouwvakkers wel iemand die een zak cement had, sommigen kwamen zelfs met 20 zakken tegelijk aandraven. Zodra het tijdelijke tekort over was kregen de mensen hun cement weer terug. Daarvoor wilden ze geen vergoeding, zelfs geen rente. “Your business haffi gwaan” was telkens weer hun antwoord.

Het restaurant, het veld en het amfitheater zijn tot dusver klaar. Aan het parkeerterrein wordt momenteel gewerkt, waarna de entree nog ingericht moet worden. Ook moeten de loketten voor de kaartjes nog worden gebouwd. Op 15 juli zou het hele terrein klaar moeten zijn. De lichten, het podium en de geluidsapparatuur worden op 25 juli geïnstalleerd.

Reggae Sunsplash wordt gehouden van 3 tot en met 6 augustus. Op donderdag 27 juli vertrek ik naar Jamaica om de revival van het festival – dat 9 jaar lang niet gehouden is – bij te wonen.

Website Shashamane Sound tijdelijk uit de lucht

Als gevolg van een fout van de hostingprovider is de website van soundsystem Shashamane Sound tijdelijk niet bereikbaar. Om een onjuist gestuurde factuur te corrigeren moet de website even uit de lucht, anders komt er geen goede factuur uit het systeem. Maar dat snapt u natuurlijk ook wel…

Keep living in the positive Shashamane Sound, ik hoop dat jullie snel weer online zijn.