Fotoalbum ReggaeXplosion

ReggaeXplosion Bij een reisverslag hoort natuurlijk ook een fotoalbum. Het was moeilijk fotograferen in ReggaeXplosion. De ene keer moest je flitsen, de andere keer juist weer niet. Best lastig, maar de foto’s geven een goede indruk van het Reggae museum.

ReggaeXplosion Het fotoalbum kunt u hier bekijken. Zoals gewoonlijk bekijkt u de foto’s het makkelijkst door op “Diavoorstelling” te klikken en vervolgens klikt u onderaan de volgende pagina op de “Start” knop.

ReggaeXplosion Het ReggaeXplosion fotoalbum maakt permanent deel uit van de weblog. Het album is altijd terug te vinden in de rechter kolom onder ‘FiYah Gallery’. De albums heb ik tevens in chronologische volgorde gezet met het nieuwste album bovenaan.

In verband met vakantie komt de FiYah weblog de komende twee weken stil te liggen. Even geen updates meer dus, maar vanaf week 16 zit de FiYah weblog weer bovenop het nieuwste Reggae nieuws 😉 

Tot na de vakantie!

ReggaeXplosion

Oprijlaan RIU Ocho Rios Als je de taxi niet voor de deur van RIU Ocho Rios neemt, maar een stukje de oprijlaan oploopt, dan kom je aan de linkerkant een taxi-standplaats tegen waar je goedkoper uitbent. Germaine brengt ons naar het centrum van Ocho Rios waar we vandaag naartoe gaan. Het is een no-nonsense taxichauffeur; hij brengt ons naar het centrum en klaar. Hij wil je gids niet zijn vandaag, hij heeft niets extra’s te verkopen, hij wil je geen ganja in je hotelkamer komen brengen, hij heeft geen ‘kennissen’ die je voor een uitzonderlijke prijs iets aan te bieden hebben. Gewoon naar het centrum van Ocho Rios en klaar en dat bevalt me uitstekend.

Island Village Bij het instappen zeg ik dat we naar Island Village willen. Hij raadt het ons af omdat er over het algemeen veel te dure winkels zitten. Professioneel als hij is, zet hij ons bij de craft-market af om als toerist beter uit te zijn. Het babbeltje onderweg heeft blijkbaar een klein misverstand veroorzaakt, want we willen specifiek naar Island Village. Ik leg de Jamaicaanse Germaine uit dat we naar ReggaeXplosion willen en dat zit in Island Village. Ineens is alles duidelijk en zonder problemen of meerkosten brengt hij ons naar het overdekte winkelcentrum.

Bij de ingang van Island Village is het druk qua taxichauffers en andere Jamaicanen die iets te koop. Stap je net uit een taxi, komen andere taxichauffeurs je vragen of ze je ergens heen kunnen brengen… Veel vertrouwen hadden ze in Germaine blijkbaar niet, terwijl ik zou willen dat elke taxichaffeur in Jamaica zijn werk zo deed.

Reggae XplosionIsland Village ziet er gezellig uit. Bij de entree van het winkelcentrum kun je helicoptervluchten en andere excursies boeken. Als je een klein stukje doorloopt dan zie je ReggaeXplosion al aan je linker hand. Waar dit Reggae museum gevestigd is, bevindt zich tevens een bioscoop. We besluiten Island Village eerst te verkennen voordat we het museum gaan bezoeken. Voor mijn buurmeisje Tess die inmiddels één jaar oud is zoek ik een geinig T-Shirtje. Ik hoop een leuk shirtje te vinden met de tekst “One Love” erop, maar tevergeefs. Ik zoek er zowat de hele vakantie al naar, maar het is in Jamaica gewoon niet te vinden. Uiteindelijk heb ik een T-shirtje voor haar gekocht met de tekst "Jamaica" erop. Daar is de lieverd die mijn naam nog niet zegt vast ook heel blij mee 😉

Bongo player Als we het rondje Island Village maken, dan zit er op een gegeven moment een Jamaicaan bongo te spelen. Deze jongen weet precies hoe hij het moet aanpakken, in tegenstelling tot de uitermate agressieve verkoop op de craft-market. Hij zegt dat je een foto mag maken zonder een tip te hoeven geven, het maakt hem allemaal niet uit. Ik maak dan ook een foto waarna de tweede bongo me pas echt opvalt, terwijl hij er maar op één zit te spelen. Samen bongo spelen is natuurlijk ook heel geinig om te doen dus zo gezegd, zo gedaan. En als je allebei samen leuk met de bongo-speler hebt gespeeld, dan geef je hem natuurlijk een tip. Deze Jamaicaan heeft heel goed door dat een ongedwongen sfeer hem veel meer oplevert dan toeristen van alles en nog wat op te dringen.

Bob Marley - Live at The Roxy Na het rondje Island Village, dat voornamelijk uit juweliers-winkeltjes bestaat, is het tijd voor een koud flesje Red Stipe bij Jose’s Bar. Op het centrale plein van Island Village wordt muziek van Bob Marley gedraaid. Het gaat om een live-optreden dat ik nooit eerder heb gehoord. Er is helaas niemand in de buurt aan wie ik kan vragen om welke CD het gaat, ik denk dat het om “Live at The Roxy” gaat. Dat is een van de weinige albums die ik van Bob Marley nog niet heb. Op weg naar huis kom ik hem op het vliegveld van Montego Bay tegen, maar voor een belachelijke prijs. Dus koop ik op Jamaicaanse bodem nog snel Half Way Tree van Damian Marley. Inmiddels heb ik Live at the Roxy tegen een normale prijs weten te bemachtigen.

Reggae Xplosion Na de Red Stripe is het tijd voor ReggaeXplosion. Dit is een tentoonstelling waarin de ontwikkeling van reggae muziek wordt uitgelegd. Dus vanaf het ontstaan van reggae muziek tot hoe het zich tot op de dag van vandaag heeft ontwikkeld. Uitermate veel nieuwe informatie krijg je er niet te horen, maar desondanks is het erg leuk om met een gids door ReggaeXplosion te worden geleid. Hoofdzakelijk draait de expositie om reggae-artiesten, maar zo worden er ook juke-boxen, flesjes Red Stripe, lantaarnpalen en andere artikelen die niet meer in Jamaica voorkomen tentoongesteld. Ook is er een muur behangen met ouderwetse flyers. Omdat het net brieven op gekleurd papier lijken, komen de flyers van weleer nogal saai over. Dat gaat er tegenwoordig toch heel anders aan toe! De rondleiding begint van mento tot ska en eindigt bij dancehall. In de volgorde waarin reggae zich heeft ontwikkeld. De vrouwelijke gids is duidelijk te verstaan. Ze spreekt begrijpelijk Engels, patois gooit ze er tijdens de rondleiding niet tussendoor.

Morgan Heritage @ Reggae Sunsplash 2006 Tijdens de rondleiding komen we onder andere langs mengpanelen en andere apparatuur van Lee “Scratch” Perry. Wat me opvalt is dat men bij ReggaeXplosion wel ingaat op de Black Ark studio van Lee “Scratch” Perry die hij naderhand in de fik gestoken heeft, maar dat er geen woord gerept wordt over de Sir ‘Coxsone’ Dodd’s Studio One, de kweekvijver waar de grootste reggaeartiesten hun carriere zijn begonnen. ReggaeXplosion is een interactief museum. Er staan diverse luisterpalen zodat je het verschil qua muziek in de tijd kan beluisteren. Ook worden er op diverse schermen allerlei beelden getoond die uiteraard met reggae muziek te maken hebben. Voornamelijk hangen er overal foto’s van artiesten en daarnaast hangt een bord met een beknopte omschrijving. Aan het einde van de tentoonstelling kun je met de trap naar beneden en kom je in het winkeltje van ReggaeXplosion uit. Het meest opvallende van de hele toer vond ik dat Morgan Heritage ingedeeld was bij de Engelse reggae, waar bijvoorbeeld ook Steel Pulse onder valt.

Island Village, inclusief ReggaeXplosion, hebben we gezien en we besluiten naar het centrum van Ocho Rios te gaan. Diverse taxichaffeurs brengen ons voor een ‘special price’ naar het centrum, maar we besluiten naar het centrum te wandelen. Slecht weer is het tenslottte niet. Binnen vijf minuten lopen sta je voor de craft market, je zou hooguit 30 seconden in de taxi hebben gezeten. En die taxichauffeurs maar zeggen dat het centrum best ver weg is.

Red Stripe In het centrum pakken we nog een Red Stripe. Die halen we gekoeld in de lokale supermarkt in het Ocean Village Shopping Centre. Het flesje kost er nog geen Euro. Als we het biertje net buiten de supermarkt op ons gemakkie opdrinken, komen er diverse verkopers voorbij. De een verkoopt bamboe-produkten, de ander heeft kettingen te koop, diverse Jamaicanen vragen om een sigaret. En zo ook Donald, een Jamaicaanse ‘local’ waar je wat van leert.

Donald Donald heeft de basisschool afgemaakt, dus hij kan lezen en schrijven. Verder is hij niet gekomen omdat zijn ouders het geld niet hebben om hem verder te laten studeren. In Ocho Rios kun je in feite alleen de basisschool (Primary School) volgen, als je het hogerop wil zoeken dan moet je naar Kingston. Het is onmogelijk om dagelijks van Ocho Rios naar Kingston en weer terug te reizen, daar is de afstand veel te groot en zijn de wegen veel te slecht voor. De kosten voor een internaat in Kingston zijn dermate hoog, dat het merendeel van de Jamaicaanse bevolking dat niet kan betalen. En dat geldt helaas ook voor Donald, de Jamaicaan die ons spontaan aansprak.

Hoewel Donald – ik schat hem rond de 45 jaar – niet verder gekomen is dan de basisschool, bezit hij een aangeboren intelligentie. Of hij heeft veel levenservaring opgedaan. Of het gaat om een combinatie van beiden. Hoe dan ook: deze Jamaicaan weet precies waar het in de wereld om draait. Hij heeft heel duidelijk zijn mening over dingen, waar je het ook over hebt. Natuurlijk gaat het voor 99% over Jamaica, maar dat komt omdat we zelf het meest geïnteresseerd zijn in wat er vandaag de dag in Jamaica speelt.

Sunset Jamaica Grande - Ocho Rios Aan het bandje dat we om hebben van RIU weet hij dat we daar verblijven. Dat hoeft hij ons niet te vragen. “RIU pakt het allemaal veel beter aan, want in bijvoorbeeld Sunset Jamaica Grande staan regelmatig kamers leeg” weet hij te vertellen. Ook laat hij ons weten dat men bezig is een nieuw hotel te bouwen van Spaanse makelij dat nog vele malen groter is dan RIU. Er zijn op dat moment 700 kamers van de in totaal 1600 kamers klaar. Hij heeft het gelezen in de Jamaicaanse krant. “Het nieuwe hotel staat zowat dagelijks in de krant” zegt hij. “In 2007 worden de deuren geopend”.

Over het onderwijs laat hij weten dat je tot ongeveer je 14e verplicht bent om naar school te gaan en dat kost helemaal niets. Veel jongeren willen helemaal niet naar school of ze haken af en als ze ‘gepakt’ worden belanden ze uiteindelijk in jongens- of meisjestehuizen. Op school heeft hij een zeer strenge leraar gehad die je met zijn broekriem sloeg als je niet oplette. Hij is er trots op dat hij de Primairy School heeft afgemaakt, hoe streng die leraar dan ook was. Want de school heeft er toch voor gezorgd dat hij kan lezen en schrijven, Donald ziet dat als meest belangrijke dat hem op school geleerd is.

Van de verkopers op straat moet hij niets weten. Hij weet wel precies te vertellen wie wat te koop heeft en hoe ze hun verkoop aanpakken. Een onbekende is Donald in de straten van Ocho Rios blijkbaar niet. De competitie op de craft-market vindt hij al helemaal een van de meest waanzinnige dingen die hij kent en dat vinden wij als toeristen ook. Op die agressieve verkoop-manier zouden ze het volgens hem helemaal niet aan moeten pakken. Laat die toeristen toch lekker hun gang gaan en als ze iets mooi vinden dan kopen ze het toch wel. Daar zijn helemaal geen onzinnige “pitt-bull” methodes voor nodig. En vandaag verkoop je misschien niets, maar morgen loopt het weer als de brandweer. Dan heb je je inkomen aan het eind van de maand toch ook? En ja, geef Donald daar maar eens geen gelijk in. "Schei toch uit met die belachelijke verkooptechniek waar toeristen een hekel aan hebben, daar schiet je niets mee op", aldus Donald.

Het zat hem een keer zo hoog, dat hij de craft-market opgelopen was om die verkopers voor eens en voor altijd duidelijk te maken dat ze toeristen juist van de craft-market afjagen in plaats van goede zaken met ze te doen. Binnen een minuut stond hij weer op de straten van Ocho Rios… Een nieuwe poging heeft hij daarna nooit meer gedaan.

Guinness bier Deze Jamaicaan heeft mijn vertrouwen absoluut gewonnen. Iemand alleen laten in de straten van Ocho Rios zou ik nooit gedaan hebben, maar nu is Donald erbij en intuïtief vertrouw ik hem tot en met. Achteraf gezien bleek dat ook volkomen terecht. Ik besluit daarom nog wat biertjes te halen in de supermarkt. Donald wil een warm Guiness biertje. “De smaak is veel voller als het biertje niet gekoeld is” en daar heeft hij nog gelijk in ook. Ik mag met mijn rugzak de winkel niet in en ik moet hem bij de ingang afgeven. Hij wordt bij wijze van spreken in vakje 12 gelegd en ik krijg een kartonnetje mee waar het cijfer 12 opgeschreven staat. Primitiever kan het niet, maar efficiënter ook niet.

Een verkoper die langs komt verkoopt als ik weer terug ben een asbak die gemaakt is van bamboe. De verkoper gaat er met een scherp mes de naam ‘Uprising’ inkerven. Donald spelt de naam U P R I S I N G voor de andere Jamaicaan die het er vervolgens inkerft. Woorden spellen doet Donald vaker. Dat hij zo een strenge leraar heeft gehad – en dat hij dus kan lezen en schrijven – dat zullen we weten ook. Het biertje is op, ik vind het een toffe vent en ik ben in die korte tijd toch aardig wat over Jamaica te weten gekomen. Het doet me tevens beseffen dat er (gelukkig) ook Jamaicanen bestaan die de hele aanpak met betrekking tot de toeristische industrie in Jamaica kunnen samenvatten met: "Mi jus’ a laugh of a dem…" Hoewel hij in het gesprek heeft laten weten dat hij ‘fooien geven’ belachelijk vindt (veel Jamaicanen verwachten een fooi voor bijna niets) geven we hem natuurlijk toch een aantal dollars. Dan kan hij vanmiddag in ieder geval nog een paar lekkere, warme Guiness biertjes halen als hij daar trek in heeft.

Bob Marley T-shirts @ Mama Marley's In de Gemshop schuin tegenover ‘Mama Marley’s – Jammin’ bar and grill’ ruilen we verkeerd aangekochte artikelen. Mama Marley’s is een shop in de hoofdstraat van Ocho Rios waar voornamelijk Bob Marley T-Shirts van het merk ‘Zion Wear’ worden verkocht. De eigenares van de winkel is – zoals de naam al aangeeft – Cedella Booker, de moeder van Bob Marley.

In de Gemshop hadden we al eerder een verkeerde maat T-Shirt gekocht en een rugzak waarvan een sluiting bij aankoop al gebroken was. Dat was – naast ReggaeXplosion – een prima reden om vandaag naar het centrum van Ocho Rios te gaan. Donald vertelden we dat we die spullen wilden ruilen en het zou ons volgens hem helemaal geen probleem op gaan leveren. “Die Indiërs doen vreselijk goede zaken hier in Jamaica. Ze hanteren goede prijzen, ze zijn uitermate klantvriendelijk en ze verlenen geweldige service. Daar valt werkelijk niets op aan te merken. Een nadeel is natuurlijk wel dat de goede zaken die ze hier doen niet ten goede komt aan de Jamaicaanse bevolking. In feite verpesten ze onze economie…”

Tja, daar moet je dan ook maar bij stilstaan als je een winkel binnenstapt waar je ontzettend goed geholpen wordt. Maar Donald had absoluut gelijk! En ook in het feit dat de omruil-actie geen enkel probleem opleverde.

Reggae Night ’s Avonds is er een Reggae Night in het hotel. Tot 22:00 uur wordt er van alles gedaan om de tijd op te vullen, de avondentertainment in RUI Ocho Rios is niet geweldig te noemen. Dat ging er in Renaissance Jamaica Grande (2001) toch heel anders aan toe. Maar vanaf 22:00 uur is het ‘showtime’. Verwend dat we zijn is het met geen enkele gerenommeerde reggae-artiest te vergelijken, maar de bedoelingen zijn goed zal ik maar zeggen. Er treedt in ieder geval een andere band dan de huisband op en dat is al heel wat. Precies op het juiste moment – ze speelden op dat moment diverse covers van goede artiesten – brandde het lampje van de camcorder roodgekleurd. Ze speelden langer dan de gebruikelijke afsluittijd van 23:00 uur. En dan zit de dag er alweer op. Morgen bellen we naar huis, want het is hoog tijd om Nederland weer eens wat van ons te laten horen vanuit het zeer geliefde Jamaica.

FunX Reggae Top 100

FunX Reggae Top 100 FunX zendt op Tweede Paasdag (9 april aanstaande) de FunX Reggae Top 100 uit. De lijst van 100 beste tracks wordt samengesteld door… jou! Want op FunX kun je stemmen op je favoriet. Hoewel FunX je een lijst geeft waaruit je kan kiezen, is het ook mogelijk om je eigen track(s) toe te voegen.

Als je stemt kun je ook kans maken op kaarten en VIP-tickets voor de FunX Pleasure Paas Party. Dit Caribische muziekspektakel wordt op Eerste Paasdag gehouden in De Uithof in Den Haag.  Naast R&B, salsa en reggaeton zullen er dancehall en reggae optredens gegeven worden door Ziggi en Smiley.

Om de FunX Reggae Top 100 te beluisteren check je de radiofrequentie hier. De Reggae Top 100 via internet beluisteren is ook mogelijk. De internetadressen staan op dezelfde pagina vermeld.

Bob Marley Resort in aantocht

Bob Marley Resort in aantocht

Nabestaanden van reggaefenomeen Bob Marley starten een resort. Het Marley Resort & Spa opent binnenkort de deuren in het tropische Nassau op de Bahamas. Alles in het resort doet denken aan de in 1981 overleden reggae-artiest.

Het Marley Resort & Spa in Nassau moet een kunstzinnige, historische en spirituele locatie worden. Het zestien suites tellende bedrijf opent op 1 juni 2007 haar deuren en richt zich op reizigers die zich willen genieten van natuurlijke schoonheid, romantiek en luxe met een snufje Bob Marley.

Voorvechter rastageloof
‘Veel mensen houden tot op de dag van vandaag van de muziek van mijn vader. Door hen zijn we geïnspireerd om ons deel van het paradijs hier met hen te delen’, aldus Stephanie Marley. Het pand is aangekocht door Rita Marley die in 1966 trouwde met de voorvechter van het rastageloof.

Reggaemeester
Het Marley Resort & Spa combineert Afrikaanse, Aziatische en Caribische sferen. In het resort is de gehele dag muziek van de reggaemeester zelf te horen. Elke suite krijgt een eigen, specifieke inrichting waarbij wordt uitgegaan van één van de vele hits van Marley.

Muziekinstallaties
Verder bevat het resort allerlei gemakken zoals whirlpools, breedbandinternet en vanzelfsprekend muziekinstallaties van de beste kwaliteit. De kamerprijs varieert van 175 tot 450 euro per nacht.

Giddimani

Perfect De naam Perfect doet je vermoeden dat het om een arrochante, zelfingenomen artiest gaat, maar niets is minder waar. Greg Rose koos de naam om zichzelf te motiveren in datgene waar hij goed in is: muziek. Er is heel wat aan vooraf gegaan voordat Perfect drie jaar geleden bekend werd met het nummer “Hand Cart Bwoy”. Momenteel treedt hij regelmatig op om zichzelf als artiest en zijn debuutalbum Giddimani te promoten.

Perfect Het woord Giddimani is van Perfect zelf afkomstig en het betekent: “De morgen na Armageddon.” De morgen na de Dag des Oordeels dus, Judgment Day. Op het album staan 18 nummers waarop vanzelfsprekend Hand Cart Bwoy terug te vinden is, maar ook het nummer Nuh Badda Mi, wat zijn volgende hit werd. Op het album staat ook de cover “Love Has Found It’s Way” dat afkomstig is van Dennis Brown, de kroonprins van Reggae Muzik. Het album werd geproduceerd door Chalice Palace Records en Tad’s International.

PerfectGiddimani is het 5e best verkochte album in Duitsland, maar het album scoort ook goed in andere Europese landen zoals Frankrijk, Zwitserland en Nederland. Perfect wilde het album niet eerder opnemen voordat alles tot in de puntjes volmaakt was, voordat alles perfect was. En daarvoor heeft hij de nodige inspiratie op moeten doen, die hij haalt uit muziek ‘die je raakt’ ongeacht de artiest. Dat kunnen wat Perfect betreft zowel gerenommeerde artiesten zijn als ook onbekend talent.

PerfectIn de toekomst zou Perfect niet alleen samen willen werken met lokale artiesten zoals Beres Hammond en Buju Banton maar ook met internationale artiesten zoals Erykah Badu en Sade. Onlangs heeft Perfect de remake van Bob Marley’s “So Much Trouble In The World” opgenomen in samenwerking Anthony B en R&B zangeres Lauryn Hill. Het nummer is geproduceerd door Wyclef Jean, voormalig bandlid van The Fugees.

Jamaicaanse Top 10

1. My Fadah Seh Gyptian
2. Last NightMovado
3. Hula Hoop Macka Diamond
4. Church HeathenShaggy
5. Save The JuvenileLutan Fyah
6. This Time I PromiseDa’Ville
7. Brooklyn & JamaicaMorgan Heritage
8. Run Dem Head – Erup
9. Come AroundCollie Buddz
10._ Music AloneGinja

Van Bob Woolmer naar Reggae Sunsplash

Bob WoolmerJe kan niets intypen of openslaan, of er wordt wederom nieuws over Bob Woolmer gepubliceerd. Het zal ook u waarschijnlijk niet ontgaan zijn. Voor wie er misschien nog niet van op de hoogte is, volgt hier een update.
Opmerking: de berichtgevingen omtrent Bob Woolmer varieren.

Bob Woolmer is de coach van het Pakistaanse cricket team. Dat het WK cricket 2007 in de West Indies (dus ook op Jamaica) wordt gehouden, verscheen op 12 maart al op de weblog. Pakistan is een grootmacht in de cricketwereld, dus een zeer potentiele kanshebber op de wereldbeker. Maar helaas pakte het zo niet uit. Toen Pakistan van Ierland verloor, werd Pakistan daarmee voor het WK uitgeschakeld. Kan gebeuren.

De dag na het verlies – vorige week zondag – werd Bob Woolmer bewusteloos in zijn hotelkamer in Kingston aangetroffen. Behandelingen op weg naar het ziekenhuis mochten niet baten. In eerste instantie dacht men aan een hartstilstand.

Niet veel later bleek uit het politieonderzoek dat het overlijden van Woolmer nogal verdacht was. Afgelopen donderdag werd zelfs bevestigd dat Woolmer is vermoord.

Direct na het verlies tegen Ierland gingen Pakistanen de straat op waarbij ze poppen in de brand staken die Bob Woolmer voor moesten stellen. Ook gingen er diverse doodsbedreigingen het internet over. Maar er speelde meer. Zo wordt er op cricketwedstrijden gegokt waarbij het niet om een paar tientjes gaat. Hier moet je werkelijk aan miljoenen denken. Ook was Woolmer bezig met het schrijven van een boek over de cricketwereld, waarbij de kans bestond dat hij de omkoopschandalen aan de kaak zou stellen.

Bob Woolmer is door wurging om het leven gekomen. De coach werd niet verrast want er waren geen sporen van braak. Ook werd er niets uit de hotelkamer ontvreemd. Gezien het postuur van de Brit is het bijna onmogelijk dat hij door slechts één persoon gewurgd is.

Van de spelers van het Pakistaanse team zijn vingerafdrukken en DNA afgenomen. Geen van de spelers wordt verdacht en ook hebben er nog geen arrestaties plaatsgevonden. Het WK cricket 2007 gaat ondanks de schokkende gebeurtenis gewoon door. Ook hier is commercie belangrijker dan een mensenleven.

Dit nieuws zit ik van de week te volgen en ben echt enorm verbaasd dat iemand afgemaakt wordt omdat er een wedstrijd verloren wordt. Nu schijnt dat wel vaker gebeurd te zijn (o.a. de Colombiaanse voetballer Andrés Escobar die in 1994 een eigen doelpunt maakte) maar hoe is het mogelijk. Hoe dan ook is het geen nieuws voor de weblog. Totdat ik deze video zie, waarin de officiële Jamaicaanse politiewoordvoerder bekend maakt dat het niet om een natuurlijke dood gaat, maar om moord.

Karl Angell - zijn dochter - Rasta (klik voor een vergroting) Deze woordvoerder – Karl Angell – heb ik vorig jaar in het RIU hotel in Ocho Rios leren kennen. Hij heeft voor de Jamaica Observer gewerkt, waarna hij door de politie werd gevraagd als woordvoerder. Hij woont in Kingston en was toen ook in Ocho Rios in verband met het Reggae Sunsplash festival. De eerste keer dat we naar Reggae Sunsplash gingen zijn we met hem meegereden. Zijn dochter, studerend in Cuba, ging ook mee en er stapte nog een Rasta in. Zijn naam ben ik kwijt, maar de dag ervoor (de Dancehall Night waar ik niet ben geweest) opende hij het Reggae Sunsplash festival op het podium. Hij had voor Buju Banton gewerkt en woont naast de Gargamel Studio’s.

Tijdens het auto-ritje van Ocho Rios naar Reggae Sunsplash zingt Karl Angell: "Cyaan seh mi never did a warn yuh!" Waarop ik antwoord: "Oh Lord, mi tell yuh!" De auto is daarop aanvankelijk gevuld met verbazing, daarna met uitbundig gelach. Het eerste bezoek aan Reggae Sunsplash is goed begonnen!

‘Dreunend’ Two 77 Splash niet meer open-air

Two 77 Splash Fragment gelezen op de 3voor12 website â†’

De capaciteit van de openluchtconcerten in het Westerpark is maximaal 18.000 bezoekers. Mojo mikt op 15.000 bezoekers per optreden. Het stadsdeel Westerpark staat per jaar zes evenementen in het park toe die naar verwachting meer dan 10.000 mensen trekken. Stadsdeelwethouder Dick Jansen is opgevallen dat de buurt over het algemeen positief reageert op de zomerconcerten. “Niet dat iedereen er ook naar toe gaat, maar we hebben nog geen bezwaren binnen gekregen. Vorig jaar trouwens ook niet”, zegt hij. Muziek in de openlucht moet volgens hem echter niet te heftig worden. “We hebben vorig jaar wel ná Two Sevens Splash tien klachten gehad over die reggaedreun die de hele dag doorging. Dat wilde de buurt niet meer, dus dat festival is dit jaar weer in de Heineken Music Hall.”

Lees het hele artikel…

Op de HMH website wordt Two 77 Splash (nog?) niet aangekondigd. 

Small Axe – Lyrics

 

[Intro]

Why boasteth thyself
Oh evil men
Playing smart
And not being clever
Oh-no

I say you’re working iniquity
To achieve vanity yeah
If a-so a-so

But the goodness
Of Jah Jah
Idureth for Iver 

If you are the big tree
We are the small axe
Sharpened to cut you down
Ready to cut you down
Oh, yeah,

These are the words 
Of my master
Keep on tellin’ me, o-oh
No weak heart
Shall prosper
Oh no they can’t, hey, and 

Whosoever diggeth a pit, Lord
Shall fall in it 
Shall fall in it
Whosoever diggeth a pit
Shall bury in it
Shall bury in it 

If you are a big tree
We are the small axe
Sharpened to cut you down 
Ready, to cut you down

Bob Marley [Instrumental break]

And whosoever diggeth the pit
Shall fall in it
Fall in it
Hey
Whosoever diggeth the pit
Shall bury in it 
Shall bury in it

If you have a big tree
We have a small axe
Ready to cut you down
Sharpened to cut you down, oh

If you are a big tree
Let me tell you this
We are the small axe
Ready to cut you down
Sharpened to cut you down

If you have a, ohhh, tree now
[Fadeout]

CDA: Clikken Door Aanmelden?

CDAVolgens de Opiumwet mag een coffeeshop niet binnen een straal van 250m van een school gevestigd zijn. Het CDA heeft in het onlangs gesloten regeerakkoord vastgelegd, dat coffeeshops zelfs niet binnen een straal van 500m van een school hun bedrijvigheid mogen hebben.

Blijkbaar is het voor de politiek een ‘Mission Impossible’ om boven water te krijgen welke coffeeshops sinds de invoering van de nieuwe regel in overtreding zijn. En daarom leggen ze dat bij de burger neer. 

Want als u een coffeeshop kent die minder dan 500 meter van een school verwijderd is, dan kunt u deze coffeeshop verraden op de website http://www.wietvrij.nl van het CDA. Het bedrijf kunt u erbij lappen door de adresgegevens van de coffeeshop en de NAW gegevens van de school op de website door te geven.

Tenslotte nog een kleine bijkomstigheid. Want wat gebeurt er als een coffeeshop al 20 jaar ergens gevestigd is en er komt een school minder dan 500m in de buurt? Dan gaat de coffeeshop dicht.