Rastaplas 2009 – recensie

 
Met opzet zijn pen, papier en fototoestel dit jaar thuisgebleven. Over Rastaplas wordt al genoeg geschreven en er worden stapels foto’s en filmpjes gemaakt. Die mening werd me door een aantal mensen niet in dank afgenomen. En achteraf gezien kan ik daar eigenlijk wel in meegaan. Want de FiYah weblog is hier nu juist wel voor bedoeld. Een fotoalbum gaat niet meer lukken, maar voor een impressie van Rastaplas 2009 ben ik alsnog in het toetsenbord geklommen. 

Zoals aangekondigd werd er dit jaar voor het eerst entree gevraagd in verband met het afhaken van een aantal sponsoren en subsidie-verstrekkers. Of het ermee te maken had weet ik niet, maar tassen werden dit jaar sowieso gecontroleerd. Bij de ingang kreeg je een heus festivalbandje om met de tekst "maXevent" erop. Hoezo "maXevent" en niet "Rastaplas"? Een bezoekje aan de Belgische website maakte al gauw duidelijk dat hier polsbandjes tegen schappelijke prijzen gekocht kunnen worden. Bij het bandje werd eveneens een consumptiebon voor Fernandes Light uitgereikt. "Wat grappig" dacht ik nog, maar het staat achteraf gezien luid en duidelijk op de Rastaplas website vermeld dat de eerste 500 bezoekers een consumptiebon krijgen. Hoewel Fernandes een van mijn favoriete drankjes is (vooral Green Punch) heb ik geen gebruik gemaakt van de consumptiebon.

Eenmaal het festivalterrein opgelopen kan het nooit lang duren voordat je een bekende tegenkomt. Want Rastaplas staat ieder jaar naast muziek altijd weer garant voor ontmoetingen, plezier en gezelligheid. Zou ik bijna de kreet leerzaamheid vergeten. Want uit de persoonlijke gesprekken blijkt pas echt hoe bepaalde zaken in elkaar steken of hoe ze tot stand zijn gekomen in de reggae business. Bij deze stel ik voor om Rastaplas maandelijks te houden om elkaar op de hoogte te houden van de belangrijkste ontwikkelingen ina di scene.

Het eerste optreden is die van Vivian Jones met als backingband Poor Man Friend. Geruime tijd heeft Poor Man Friend zich op dit optreden voorbereid en dat was duidelijk te horen. In de driemans blaassectie was voormalig Ska D-Lite member Piet aanwezig. Hoewel het spijtig is dat Ras Elijah er in zeer goede harmonie voor gekozen heeft om zich op de reggaeband Goldy Locks te storten, is het des te beter om Papa Jan weer als basgitarist bij PMF te zien spelen. Poor Man Friend komt tijdens de optredens met Vivian Jones nagenoeg helemaal in de originele bezetting terug.

Het optreden klinkt harmonieus, de bandleden zijn goed op elkaar ingespeeld. De blaassectie vormt een goede toegevoegde waarde aan het optreden, Vivian Jones zelf rondt het geheel al met zijn melodieuze zang. Vooral tijdens de eerste nummers vallen de erg lekkere roots riddims me op. Rastaplas 2009 heeft me op meerdere fronten verrast. Zo ook dat PMF announcer Luciano de backingvocals perfect voor zijn rekening nam. Dit had ik hem in de vele jaren dat Poor Man Friend optreedt nog nooit zien doen. Na anderhalf uur komt het allereerste optreden ten einde. Als de andere live bands ook van dit niveau zijn, dan zit Rastaplas 2009 naast het plezier en de gezelligheid ook muzikaal geramd.

Naast de liveoptredens zijn er zoals gewoonlijk ook diverse soundsytems aanwezig zoals Jahva Sound en Maroon Sound. De grote afwezige dit jaar is natuurlijk soundsystem Back-a-Wall, Papa Hobbol staat nog wel op de achterkant van de Rastaplas flyer vermeld. DJ Blackfoot is wel in het publiek aanwezig. Sista Donna Lee van Empress Messenjah Sound had ik ook graag zien draaien. Maar wat in een goed vat zit…

In vergelijking met vorig jaar is het dit jaar iets rustiger op Rastaplas. De indruk dat dit komt door het heffen van entreegelden heb ik niet. Vorig jaar was het warmer en mooier weer, dit jaar vond ik het weer ondanks de lagere temperatuur en de wolkenvelden (zonder regen!) ook prima. Hoe dan ook blijven badgasten die vorig jaar niet zozeer voor de muziek kwamen dit jaar weg vanwege het weer. Toch viel het me ook op dat een aantal bekenden die er vorig jaar wel waren, er dit jaar niet waren, al waren het er niet echt veel.

Het volgende optreden is die van Rootical Transformation. Om eerlijk te zijn heb ik de band niet scherp. Om Errol Brice van Fourth Angel de keys op te zien bouwen was alweer een positieve verrassing. Zangeres Urmie Enting (beautiful voice!) is niet aanwezig. Na de opbouw gaat de band van start met Ras Billyman als hoofdzanger. Dat hij over een erg goede stem beschikt – van hoog tot laag – was mij reeds bekend vanwege zijn samenwerking met Poor Man Friend. Dit is wederom een lekker rootsy optreden met goede dansbare riddims. Vooral met "King of Kings" deed Rootical Transformation me een groot plezier. Wat een fantastisch nummer is dat! Op de CD "2012" die ik na het optreden heb gekocht staat dit nummer helaas niet. Maar "Harmony" vind ik ook geweldig. Dit nummer is nu als achtergrondmuziek op de weblog te beluisteren.

Dit jaar was het bier op Rastaplas gelukkig niet lauw, het eten helaas wel. De rij was te lang, ik vond het te druk om het eten terug te brengen. Maar ik moet zeggen dat de roti echt heerlijk was. Open een toko met deze roti bij mij in de buurt en ik ben je vaste klant. Wat Rastaplas dit jaar erg goed deed is het opzetten van een grote tent waar je bier kon halen. Mocht het eventueel tegen alle weersverwachtingen in toch gaan regenen, dan was er veel schuilplaats. Blue Stripe was in iets te grote getalen aanwezig, alhoewel ze dezelfde relaxte houding hadden aangenomen dan er bij het publiek heerste.

Het laatste liveoptreden dat ik bijwoon is die van Ibis Lawrence met backingband Dreadless. Mad Professor – de headliner van Rastaplas 2009 – sla ik over omdat het mijn ding niet echt is. Ibis Lawrence zou ik in feite al eerder dit jaar hebben gezien op het Torentijd Festival in Amsterdam Zuidoost, maar dat was er niet van gekomen. Gelukkig zorgde Rastaplas voor een herkansing. Het wordt misschien bijna eentonig, maar ook dit optreden vond ik erg goed. Hoe kan het ook anders als Dreadless de in Dominica / Virgin Islands opgegroeide zanger begeleidt. Vorig jaar was de met een Dutch Reggae Award onderscheide Dreadless ook op Rastaplas te zien met Ras Iba en Tuff Lion en nu staan ze er weer met Ibis Lawrence. Hoewel het repertoire van Ibis Lawrence niet "strictly roots" is, een aantal nummers hebben invloeden van andere muzieksoorten zoals R&B, jazz en funk, wist hij de stemming er prima in te brengen en te houden.

Zoals gezegd heeft Rastaplas 2009 me op diverse gebieden positief verrast. Met name heeft het me (wederom) doen beseffen dat er veel talent in Nederland rondloopt. Talent dat er keihard voor gaat. Talent dat tot op de bodem gaat, en niet altijd de aandacht krijgt die het verdient.

Wiet vaak giftig door verboden bestrijdingsmiddelen

FiYah ganja - pure natural
Criminelen gebruiken op grote schaal giftige bestrijdingsmiddelen om hennep te telen. En dat kan gevaarlijk zijn voor de mensen die wiet roken, zegt voorzitter Max Daniel van de Taskforce aanpak georganiseerde hennepteelt tegen RTL Nieuws.

Illegale verdelgingsmiddelen
De politie zegt nu bij vrijwel alle invallen in hennepplantages dit soort middelen aan te treffen. Daarom moet er volgens de taskforce snel extra onderzoek komen naar de gevaren voor wietrokers en de medewerkers die plantages oprollen. Het gebruik van illegale verdelgingsmiddelen in de hennepteelt is binnen tien jaar met 32% toegenomen, blijkt uit een nog vertrouwelijk onderzoek dat in bezit is van RTL Nieuws.

Coffeeshops
Uit het onderzoek ‘Wordt u daar ook zo giftig van’ van Avans Hogeschool blijkt dat het gebruik van bestrijdingsmiddelen in de hennepteelt snel toeneemt. Onder leiding van chemicus Ben de Rooij deed de hogeschool onderzoek naar het middel abamectine. In zes Amsterdamse coffeeshops namen de onderzoekers wiet mee om te testen. Bij de helft van de monsters troffen zij bestrijdingsmiddelen aan.

Volksgezondheid
"Je ziet in korte tijd dat die concentraties echt toenemen. Als dat in zo’n korte tijd gebeurt, dan moet je je zorgen maken over de nabije toekomst als deze concentraties hoger worden dan kunnen er ook effecten ontstaan en dat is voor de volksgezondheid en gebruikers natuurlijk niet plezierig", aldus chemicus De Rooij.

Hogere concentraties
De aangetroffen concentraties zijn op dit moment nog geen direct gevaar voor de gebruikers, maar de onderzoekers vrezen dat in korte tijd telers steeds hogere concentraties gaan gebruiken. Dat doen ze omdat de beestjes en parasieten die met deze verdelgingsmiddelen worden bestreden, resistent worden. Omdat niet duidelijk is wat op dit moment precies de gevaren zijn voor gebruikers, pleit de chemicus voor meer onderzoek.

Hennepplantages
De politie maakt zich grote zorgen over de snelle toename van giftige stoffen bij de illegale teelt. "We hebben ontdekt dat we bijna bij alle invallen bestrijdingsmiddelen aantreffen in hennepplantages", zegt voorzitter Daniel van de politie-taskforce. "Of dat nu kleine plantages zijn op zolderkamers of grote plantages, de echte hallen en loodsen."

Ernstige afwijkingen
Het gaat om middelen die in de land- en tuinbouw al jarenlang verboden zijn vanwege de gevaren voor de volksgezondheid. De middelen kunnen zorgen voor schade aan de luchtwegen, ademhalingsproblemen of mensen die ermee in aanraking komen lopen het risico om kinderen te krijgen met ernstige afwijkingen.

Export
Telers gebruiken de pesticiden om beestjes en parasieten van hennepplanten te weren, zodat de planten snel kunnen groeien. Snelle groei betekent veel geld verdienen. Alleen al aan de export van hennep verdient de Nederlandse georganiseerde misdaad jaarlijks zeker 2 miljard euro, volgens een eerdere schatting van de taskforce.

Advies
Taskforce-voorzitter Daniel vindt ook dat het Ministerie van Volksgezondheid actie moet ondernemen. "Als je zoveel hennep kweekt als wij in Nederland, wat doet dat op korte en lange termijn met de gebruiker? Dat zou voor ons in ieder geval een advies zijn aan Volksgezondheid om dat eens tegen het licht te houden."

Beschermd
Voor medewerkers die de plantages oprollen, neemt de politie al maatregelen. "Wij nemen het zekere voor het onzekere en waarschuwen al onze mensen bij het herkennen van dit soort bestrijdingsmiddelen om alleen nog maar beschermd naar binnen te gaan of dat te laten doen door professionele ontmantelingbedrijven."

Schadelijkheid
Het ministerie van Volksgezondheid zegt het nieuwe onderzoek aan experts van het Trimbos-instituut en het RIVM voor te leggen om hun oordeel te vernemen over de schadelijkheid bij individueel gebruik.

Bron: RTL Nieuws
Bekijk ook de video

Tosh meets Marley recensie

Tosh meets Marley

Op donderdagavond 27 augustus treedt Tosh meets Marley op in De Kade te Zaandam. Het voorprogramma wordt verzorgd door de reggaeband Sticko Xperience. Er zijn maar weinig mensen in de zaal en in de loop van de avond worden het er niet veel meer.

In de zaal raak ik in gesprek met twee brethren uit de provincie Noord-Brabant. De fervente reggaefans zijn al meer dan 15 jaar niet naar reggaeoptredens geweest en hebben besloten om weer eens naar een liveoptreden te gaan. Ze hebben een kamer geboekt in het nabij gelegen Bastion Hotel. Alles is geregeld om er een avondje van te maken "like in the good old days". Met verbazing vraagt de ene bredda gezien de lage opkomst: "Is reggaemuziek dood?" Aan de hand van veel voorbeelden laat ik hem weten dat het tegendeel waar is, maar erg overtuigd is hij niet. 

Nadat de afgelopen maanden een aantal toch wel teleurstellende albums zijn uitgebracht en er optredens zijn geweest waarvan ik blij ben dat ik er niet naartoe ben geweest, kon ik dit authentieke optreden niet voorbij laten gaan.

Om plusminus 22:00 uur betreedt Sticko Xperience het podium. De band bestaat uit acht muzikanten en dat hoor je. De lekkere roots-riddims brengen het publiek al gauw in de juiste stemming. Links van het podium staat een bankstel van waaruit Tony Chin en Fully Fullwood het optreden bekijken. Als ik ze begroet valt het me pas goed op hoe klein deze grote helden zijn. Langer dan 1.65 – 1.70 m zijn de legendarische muzikanten niet.

Na het optreden van de Sticko Xperience wordt er net als voor het optreden erg goede muziek gedraaid door het aanwezige soundsystem. Bij het ombouwen van het podium blijft de meeste apparatuur staan. Het duurt dan ook niet lang voordat Tosh meets Marley van start gaat met Lively Up Yourself. Daarna volgen nog veel onnavolgbare nummers zoals Coming In Hot, Equal Rights, Downpressor Man, I Shot The Sheriff, Mr. Chatterbox, I’m The Toughest, Bush Doctor en vele anderen. Naast leadsinger Donovan Carless neemt ook keyboard player Jawge Hughes een nummer voor zijn rekening, waarbij Tony Chin het keyboard bespeelt. In het nummer African wordt erg goede percussie gespeeld die uiteindelijk door drummer Karl Wright wordt overgenomen. Fully Fullwood en Tony Chin spelen zoals gewoonlijk op een Steinberger, gitarist Vince Black speelt zijn gitaar linkshandig. Grote afwezige vanavond is Junior Marvin, hij maakt geen deel meer uit van de band. Hoewel de opkomst niet groot is, geeft Tosh meets Marley toch een encore. Ze spelen nog één nummer: Jammin’. Een mooiere afsluiter van dit geweldige optreden had ik niet kunnen bedenken.

Na het optreden verkoopt Tony Chin zijn allernieuwste CD "Universal Love" in de zaal. Als ik een reggaelegende direct kan supporten door de CD te kopen dan hoef ik er niet eens over na te denken. Bij een snelle scan in de auto vielen minstens drie uitschieters me op. Wat me tijdens de scan (iets te laat weliswaar) ook opviel is dat de brethren uit Noord-Brabant langs de weg stonden te liften om naar het Bastion Hotel te komen. Het kopen van de CD ging op de automatische piloot, de brethren bij het hotel afzetten ook. 

In veel opzichten was het een mooie avond. Als Bob Marley of Peter Tosh erbij aanwezig zouden zijn geweest, had het niet anders geklonken.

Festival seizoen bijna ten einde

Aankomend weekend komt een seizoen vol met reggaefestivals bijna ten einde. Zo wordt vanaf vandaag het Gideon Music Festival gehouden waar naast de vele non-reggae optredens vooral soundsystems zoals Slimmah Sound en Back-a-Wall aanwezig zullen zijn. Het festival wordt gehouden aan de Gideonweg in Groningen.

Op zaterdag 29 augustus vindt het Irie Vibes Festival in Eibergen plaats. Optredende artiesten zijn Tribute2BobMarley, Black Prophet (backingband Jah Storm), Smiley (backingband Jah Storm) en Vivian Jones (backingband Poor Man Friend).  Het Irie Vibes festival wordt gehouden aan De Maat in Eibergen. "Zodra u Eibergen binnenkomt wordt u d.m.v borden naar het terrein geleid" aldus de website.

Voor wie een uitstapje naar soca, kompa, calypso en meer wil maken wordt op zondag 30 augustus The Carnival Concert in Eindelijk Weer gehouden aan het Festivalplein nummer 3 in Almere. "The makers of Festival Afrique-Carib bring you Lil Rick, Peter Ram, Oddyssey, DJ Spice & DJ Vicious" zegt de flyer.

En dan tenslotte vindt diezelfde zondag Rastaplas aan het Noord-AA strand in Zoetermeer plaats. Optredende artiesten zijn Vivian Jones (backingband Poor Man Friend), Rootical Transformation, Ibis Lawrence (backingband Dreadless) met als headliner Mad Professor.

Het festivalseizoen wordt daadwerkelijk afgesloten door Reggae on the Beach op zaterdag 12 september in Blijburg (Amsterdam IJburg) en het Amsterdam Reggae Festival op zaterdag 31 oktober in de Heineken Music Hall. Hierover later meer.

Magazine EOTO

Greetings Broeders & Zusters,

Wij, Each One Teach One, zijn bezig met het opzetten van een Rastafari tijdschrift / magazine. Dit zou zowel op papier als digitaal (internet) worden uitgebracht. 

Daarom zijn wij op zoek naar een ieder die wil/kan helpen met het realiseren van deze wens. Wat wij zoeken zijn mensen die zouden kunnen meehelpen met: lay-out, een website creëren en onderhouden, tekstverwerking, vertalen, columns schrijven, onderzoek, het aantrekken van sponsors/reclame, interviewen, distributie en het schrijven van gedichten, film/muziek/reis/boek recensies etc.

Lijkt het je een leuke en leerzame ervaring om in een team te werken met de doelstelling om een bredere en positieve kenbaarheid aan de Rastafari boodschap te geven, laat het ons dan weten.

Gedurende de tweede week van september zouden wij graag concrete stappen willen ondernemen en een inventarisatie maken zodat we in oktober van start zouden kunnen gaan. Laat dus niet te lang op je wachten!

Namens Each One Teach One,

Ras Amos

Love Yah

P.S. Diegene die al eerder aan een tijdschrift/magazine hebben gewerkt (en ook de visie en ideeën hebben) en die al eens door ons benaderd zijn om samen te werken – meld je toch nog even aan! Zodoende behouden we het overzicht.

Telefoon: 06-25443322
E-mail: rasamosmysticr@hotmail.com 
The Mystic’R
The Spirits O’ve Yah
Each One Teach One
All Styles Yam session
www.reggaeexplosion.nl

27 augustus 1975 – Haile Selassie overleden

BRUSSEL – Haile Selassie was de laatste keizer van Ethiopië. Hij regeerde van 1930 tot 1935 (toen Italië het land binnenviel) en van 1941 tot 1974. Zijn echte naam was Ras Tafari Makonnen en hij wordt door de Rastafaribeweging als een heilige vereerd.

Toen hij in 1930 tot keizer van Ethiopië werd gekroond kreeg hij de naam Haile Selassie, die staat voor Heilige Drievuldigheid, of Macht van de Drievuldigheid.

Ethiopië, ook wel Abessinië genoemd, was in die tijd een unicum op het zwarte continent. Het was het enige Afrikaanse land dat niet door de Europese mogendheden gekoloniseerd was. De Ethiopische dynastie, die volgens de overlevering al sinds de tiende eeuw voor Christus bestond en voort zou komen uit de bijbelse koning Salomon, lukte het om de onafhankelijkheid van Ethiopië al die tijd te bewaren.

Mussolini

Dat veranderde toen de Italiaanse dictator Benito Mussolini in 1935 besloot vanuit Eritrea, een Italiaanse kolonie, Ethiopië binnen te vallen. Haile Selassie vluchtte naar het Verenigd Koninkrijk en probeerde er steun te krijgen voor de vrijheidsstrijd. In 1941 kon een Britse legermacht Ethiopië ontzetten en klom Selassie weer op zijn troon. 

Nu hij opnieuw aan de macht was, zette Selassie zich in voor de modernisering en de democratisering van zijn land. Begin jaren zeventig stortte de economie echter wereldwijd in en brak door een lange periode van droogte de hongersnood uit in Ethiopië.

Die tegenspoed betekende het einde van zijn bewind. Onder leiding van kolonel Mengistu voerden militairen in 1974 een staatsgreep uit en namen Haile Selassie gevangen. Een jaar later stierf de laatste keizer van Ethiopië in gevangenschap.

Rastafari

Selassie is voor vele zwarten een mythische figuur geworden. De Rastafaribeweging, waarmee de reggae onlosmakelijk verbonden is, beschouwt de Ethiopische keizer als haar goddelijke leider. Rasta’s zoals Bob Marley aanbidden Haile Selassie als de levende God die hen, na eeuwen slavernij, zal terugbrengen naar hun thuis in Afrika, waar het zwarte ras in al zijn glorie zal verrijzen. Toen Selassie in de jaren 1960 Jamaica bezocht, werd hij door tienduizenden rasta’s als een Messias begroet.

Zelf heeft Haile Selassie nooit in die mythe geloofd, maar als dank voor de steun van de zwarte diaspora tijdens de bezetting van Ethiopië door de Italiaanse fascisten (1936-1941) schonk hij hun in 1948 wel 500 hectare land in de negorij Shashamane. Voor de rasta’s lijkt het de realisatie van een bijbelse profetie. Tientallen families verhuizen halsoverkop naar "het land van melk en honing".

Bron: De Standaard

Reggaester “Vivian Jones” met Poor Man Friend in Nederland

 
De oorspronkelijk Jamaicaanse reggae artiest "Vivian Jones" is eind augustus in Nederland voor een aantal optredens met reggaeband Poor Man Friend. Deze combinatie doet in eerste instantie twee festivals aan te weten het "Irie Vibes" festival in Eibergen en Rastaplas in Zoetermeer. Het succes van dit soort reggae packages is in de lage landen seizoen gebonden waardoor PMF een samenwerkingsverband is gestart met stichting Blackstar Foundation. Dankzij deze stap kwamen er live shows tot stand waaronder voorprogramma’s met de gevestigde reggae orde als Alpha Blondy, The Heptones. Dit jaar is PMF band zelf headliner met Vivian Jones op kop.

Op 10-jarige leeftijd verhuist Vivian Jones van de Jamaicaanse provincie Trelawney naar Engeland. Tien jaar later sluit hij zich aan bij de band The Spartans. In die periode schrijft hij zijn eigen songteksten en na lid te zijn geweest van diverse andere bands bereikt hij in 1980 een nummer 1 vermelding met "Good Morning".

In 1981 wordt hij door Black Echoes Magazine uitgeroepen tot de meest getalenteerde zanger / tekstschrijver in Engeland.
In 1984 besluit Vivian Jones terug te gaan naar zijn geboorteland Jamaica, waar hij met de backing- / soloband Roots Radics (backingband van Israel Vibration) een aantal nummers opneemt. Teruggekomen in Engeland werkt hij samen met Jah Shaka. Als hij zich vervolgens alleen maar bezig houdt met zijn eigen repertoire, dan komen daar een flink aantal succesvolle nummers uit voort die tot op Jamaica hoorbaar zijn.

Bron: Nieuwsbank

Reggaester “Vivian Jones” met Poor Man Friend in Nederland

 
De oorspronkelijk Jamaicaanse reggae artiest "Vivian Jones" is eind augustus in Nederland voor een aantal optredens met reggaeband Poor Man Friend. Deze combinatie doet in eerste instantie twee festivals aan te weten het "Irie Vibes" festival in Eibergen en Rastaplas in Zoetermeer. Het succes van dit soort reggae packages is in de lage landen seizoen gebonden waardoor PMF een samenwerkingsverband is gestart met stichting Blackstar Foundation. Dankzij deze stap kwamen er live shows tot stand waaronder voorprogramma’s met de gevestigde reggae orde als Alpha Blondy, The Heptones. Dit jaar is PMF band zelf headliner met Vivian Jones op kop.

Op 10-jarige leeftijd verhuist Vivian Jones van de Jamaicaanse provincie Trelawney naar Engeland. Tien jaar later sluit hij zich aan bij de band The Spartans. In die periode schrijft hij zijn eigen songteksten en na lid te zijn geweest van diverse andere bands bereikt hij in 1980 een nummer 1 vermelding met "Good Morning".

In 1981 wordt hij door Black Echoes Magazine uitgeroepen tot de meest getalenteerde zanger / tekstschrijver in Engeland.
In 1984 besluit Vivian Jones terug te gaan naar zijn geboorteland Jamaica, waar hij met de backing- / soloband Roots Radics (backingband van Israel Vibration) een aantal nummers opneemt. Teruggekomen in Engeland werkt hij samen met Jah Shaka. Als hij zich vervolgens alleen maar bezig houdt met zijn eigen repertoire, dan komen daar een flink aantal succesvolle nummers uit voort die tot op Jamaica hoorbaar zijn.

Bron: Nieuwsbank

Smiley brengt nieuwe track Distance uit

Reggaeartiest Smiley is bekend van zijn samenwerking met Junior Kelly met wie hij het nummer "Dem a Wonder" heeft opgenomen. De videoclip van dit nummer is geschoten in de Jamaicaanse hoofdstad Kingston en het heeft zeer goede reacties ontvangen. Omdat muziekzender Tempo TV de clip in volledige rotatie had, is de clip op bijna alle Caribische eilanden te zien geweest. Via het internet heeft de track niet alleen Europa, maar ook Azië bereikt.

Ook de support act van Smiley tijdens de Europese "In Transit" tour van Ziggi heeft behoorlijk wat aandacht gevestigd op het nieuwe talent dat Nederland rijk is.

Na zijn successen in Duitsland hebben diverse producers Smiley  benaderd en daaruit is nu een nieuwe hit geboren. "Distance" is een love song op het Tek ‘a’ Train riddim van het Duitse Rootdown Records. Op zeer korte termijn zal niet alleen een videoclip van dit nummer verschijnen, maar zal er ook een verzamelalbum door Rootdown Records worden uitgebracht waar Distance ook op staat.

Komende week zal het nummer op diverse Duitse reggae radiozenders worden gedraaid ter ondersteuning van de promotiecampagne die gepland staat vanaf oktober dit jaar.

Distance

Haarlems Dagblad over Imperial Blaze van Sean Paul

Na alle twintig nummers en de volle 66.50 minuten van "Imperial Blaze" kun je even geen stemmen meer verdragen, is de taks bereikt.

Dit vierde album van Jamaicaan Sean Paul is druk, druk, druk. Dat zit ‘m vooral in het genre, die mix van reggae en hiphop die dancehall wordt genoemd. Bij Sean Paul kleeft er ook nog iets patserigs en potsierlijks aan en desondanks is vrijwel alles aanstekelijk.

Begrensde dosering doet wel wonderen, want heel gevarieerd is de sound niet en overdaad schaadt snel. "So fine" is gekozen tot single, maar dat had ook tien andere stukken kunnen overkomen.

She Wants Me

Bron: Haarlems Dagblad
Door: Fred Hoogendoorn